Kijk, ijshockey ontstond ergens in de 19e eeuw in Canada. Soldaten combineerden hun kennis van hockey met lacrosse-achtige bewegingen om de lange winters door te komen. Geen helmen. Geen bescherming. Pure adrenaline op het ijs.
De eerste spelers waren stoicijns. Ze accepteerden hoofdwonden als onderdeel van het spel. Maar ja, dat kon niet eeuwig goed gaan.
Ergens in de vroege jaren van het ijshockey begonnen spelers zelf al beschermende maatregelen te treffen. Niet omdat het verplicht was, maar omdat het pijn deed als je je hoofd tegen de wand knalde.
De ontwikkeling van moderne ijshockeyuitrusting gebeurde stap voor stap. Eerst kwamen de basisonderdelen: schouderbeschermers, beenbeschermers, handschoenen. De helm? Die kwam veel later.
Aanvankelijk droegen alleen enkele voorzichtige spelers iets op hun hoofd. Een muts. Een lederen kap. Niets wat echt geschikt was voor een sport waar pucks met snelheden van 160 kilometer per uur vliegen.
Dit is waar het interessant wordt. De helmpflicht kwam niet overal tegelijk. In professionele competities duurde het lang voordat regelgevers het echt serieus namen.
Volgens hockeyhalloffame.nl was het Nederlandse ijshockey in de jaren 1950 en 1960 volop in ontwikkeling. Toch werden helmen nog niet standaard gedragen. Spelers verloren tanden, liepen littekens op, maar de sport ging door.
In Canada – het ijshockeyhartland – duurde het tot in de jaren 1970 en 1980 voordat professionele ligaverenigingen helmen echt verplicht stelden. De NHL zorgde ervoor dat beginnen met helmen populair werd, maar zelfs toen was het niet direct voor iedereen.
Interessant detail: jeugdspelers moesten veel eerder helmen dragen. IJshockeyorganisaties realiseerden zich sneller dat kinderen bescherming nodig hadden dan professionele spelers.
Bij IJshockey Nederland (IJNL) – de nationale bond sinds 1934 – werden regelgeving rondom beschermingsuitrusting steeds strakker getrokken. Vooral voor jongere categorieën.
En de goalie? Die had al veel eerder een speciale helm met vizier. Die kerels stopten de puck. Die hadden geen keuze.
Vandaag de dag? Helmen zijn absoluut verplicht. Niet alleen op het ijs, maar ook voor trainingen. Eigenlijk zou niemand dit nog moeten betwisten. Je schedel beschermen tegen trauma’s is geen voorzichtigheid meer – het is gewoon logisch.
Bij moderne keepersuitrusting zie je hoe serieus de sport veiligheid nu neemt. De helm van een keeper is verstevigd, voorzien van vizier, soms met extra bescherming. Het is een wereld van verschil vergeleken met die eerste jaren.
Cultuur. Machismo. De gedachte dat “echte” spelers zich geen zorgen maakten om hun hoofd. Tot kinderen ernstige blessures opliepen en ouders vragen gingen stellen.
Reglementen volgen altijd achter op de realiteit. De wetenschap over hersenletsel was nog niet wat het nu is. Maar uiteindelijk overwon gezond verstand.
Dus als je nu op het ijs staat: zet die helm op. Niet omdat het verplicht is. Omdat je weet wat erger is dan dom voelen – en dat is permanente hersenletsel op je dertigste.
Het Boerenhuis
Bruggenseweg 10
5752 SC Deurne
